Bakkers sinds 1867

Vrijwel elke dag eet ik ontbijtkoek van Bolletje. Niets zo lekker als een plak of twee bij de koffie. Het smaakt me goed, het verveelt nooit. Je zou zeggen dat ik de tekst op de Bolletje-verpakking intussen wel kan dromen. Niet dus. Pas vorige week viel mijn oog op het label ‘Bakkers sinds 1867’. Het staat op de wikkel, schuin boven de merknaam. Bakken kunnen ze bij Bolletje, zoveel is zeker. Maar dat ze dat al anderhalve eeuw doen – dat wist ik niet. Hoe houdt het Almelose bedrijf het zo lang vol? De website van Bolletje geeft tekst en uitleg. Het succes van de firma lijkt vooral een kwestie van hard werken, kwaliteit leveren en reclame maken. Nuchterheid, uitbreiding van het assortiment en voortdurend meegaan met de tijd zijn ook belangrijk. Met het oog op veiligheid en hygiëne worden er geen rondleidingen in de fabriek aan de Turfkade gegeven. Maar je kunt wel het pand bezoeken waar het allemaal begon: de bakkerijwinkel van Gerardus Johannes ter Beek aan de Grotestraat 182.

Op naar Almelo. Groot is de Grotestraat niet echt, maar wel lang. Op het moment dat je je afvraagt of je wel goed zit, doemt de ‘Bolletje Winkel & Koffieschenkerij anno 1867’ op. De uitstraling van het pand is klassiek te noemen en dat geldt ook voor het interieur. Je waant je in grootmoeders tijd. Maar alle producten van Bolletje anno 2017 zijn er te koop: beschuit, knäckebröd, crackers, roggebrood, koekrepen, koekjes, zoutjes alsook de mij zo vertrouwde ontbijtkoek. Even de winkel door, de trap op en je komt op ‘De Meelzolder’. Daar bevindt zich een klein bakkerijmuseum. Ik had het geluk er een vrijwilliger te treffen die me vol enthousiasme een rondleiding gaf. Zo vertelde hij me over de herkomst van de naam ‘Bolletje’, iets wat me altijd al heeft geïntrigeerd. Want waarom gebruikt een bakkerij met grote ambities als merknaam een verkleinwoord? Simpel: ‘Bolletje’ verwijst naar de deegbolletjes waarvan beschuit wordt gebakken. En met beschuit is het bedrijf groot geworden, zoals iedereen weet die de oude reclames kent waarin een brutaal jongetje ‘Ik wil Bolletje!’ roept. De Meelzolder gaat over meer dan Bolletje alleen. Je vindt er bijvoorbeeld ook bakkerijbenodigdheden, wafelijzers en een grote verzameling beschuitblikken.

Over bezoek heeft het geboortehuis van Bolletje niet te klagen, verzekerde de vrijwilliger me. Er komen echtparen uit het hele land, vriendinnengroepen en schoolklassen. En zelfs uit het buitenland weet men de voormalige bakkerijwinkel van familie Ter Beek te vinden. Bladerend in het gastenboek zag ik namen van toeristen uit België, Engeland en Ierland staan. De bezoeker voor mij, iemand uit Driehuis (Noord-Holland), was blijkbaar al op leeftijd. Hij of zij noteerde in het boek: ‘Het voordeel van ouder zijn is dat je extra geniet van geschiedenis’. Dat is mooi gezegd. Op de terugweg naar station Almelo moest ik erover nadenken. Is het voor Bolletje een voordeel ouder te zijn dan veel andere merken? Ik denk van wel. Hoe dan ook, sinds mijn bezoek aan Almelo geniet ik extra van mijn ontbijtkoek.

Deze column is eerder gepubliceerd in de Twentsche Courant Tubantia van 2 februari 2017

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns