Groene industriestad

‘De kroon van het land’. Zo noemde de Deense koning Erik van Pommeren het vissersdorpje aan de Sont dat hij in 1413 stadsrechten verleende. De locatie van Landskrona was ideaal: gezegend met een natuurlijke haven moest de plaats tegenwicht bieden aan de Deense steden die lid waren van de Hanze. Als heerser over de Unie van Kalmar – een verbond tussen de koninkrijken van Denemarken, Noorwegen en Zweden – wilde koning Erik Landskrona tot de hoofdstad van zijn rijk maken. Maar drie jaar later zag de vorst daar toch vanaf en liet hij zijn oog vallen op Kopenhagen. Hoofdstad of niet, Landskrona groeide en kreeg in 1549 een Citadel. Het indrukwekkende fort was bedoeld als afschrikmiddel en verdedigingswerk in tijden van onrust en oorlog.

Tegenwoordig is Landskrona een Zweedse stad. Voor de lokale economie is het havengebied altijd van groot belang geweest. In 1917 kwam er een scheepswerf, Öresundsvarvet, die voor veel banen zorgde. In de hoogtijdagen werkten er zo’n 3500 mensen, ruim tien procent van de bevolking. De werf sloot in 1983, maar gelukkig kon een deel van het personeel aan de slag bij industriële bedrijven in de buurt. Landskrona is nog steeds een typische industrie- en arbeidersstad, met alles wat daarbij hoort. Zo is voetbal voor een hoop inwoners de belangrijkste bijzaak in hun leven. In Landskrona IP, het stadion van de club Landskrona BoIS, kunnen 12.000 toeschouwers terecht. Tijdens de kwalificatie voor het EK van 1992 vond hier een legendarische wedstrijd plaats: het elftal van de Faeröer Eilanden versloeg de Oostenrijkse ploeg met 1-0. Naast sportstad is Landskrona vanouds een groene stad. Na het zware werk in de haven of fabriek wilden de arbeiders ook wel eens de paden op, de lanen in. De stad heeft een groot aantal parken en maar liefst 1400 volkstuintjes. Op die groene oases met hun knusse huisjes – op z’n Zweeds ‘kolonilotter’ (kolonies) genoemd – waan je je midden in de stad op het platteland.

Landskrona is niet alleen de volkstuintjeshoofdstad van Zweden. Als het gaat om duurzaamheid gooit de stad ook hoge ogen. Het gemeentebestuur en het plaatselijke bedrijfsleven investeren volop in een milieuvriendelijke toekomst. Waar mogelijk kiezen ze in Landskrona voor een groene oplossing, bijvoorbeeld op het gebied van afvalverwerking en het openbaar vervoer. In 2003 nam de gemeente trolleybussen in gebruik om de verbinding tussen het treinstation en de haven te verzorgen. De energie voor de bussen is afkomstig van een gemeentelijke windturbine. In Zweden is Landskrona de enige plaats die deze vorm van duurzaam geëlektrificeerd vervoer inzet; wereldwijd behoort ze tot de kleinste trolleybussteden. De bovenleiding voor de bussen hangt als een ware kroon over de stad. Zo doet Landskrona zijn koninklijke naam toch nog een beetje eer aan.

Fragment uit het boek ‘Rond de Sont: op de grens van Denemarken en Zweden’ (2016) van Gert-Jan Hospers en Peter Timmerman, uitgegeven door Stichting Stad en Regio

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns