Het Almelo van Duitsland

Deze week ben ik een paar dagen in Bielefeld. Volgens Duitsers die aanhanger zijn van de Bielefeldverschwörung (Bielefeld-samenzwering) kan dat helemaal niet. In hun ogen is de Duitse stad een complot van lieden die net doen alsof de plaats bestaat. In 1993 trok een stel informaticastudenten uit Kiel de existentie van Bielefeld in twijfel. Hun argumentatie: ze waren nooit in Bielefeld geweest, hadden nog nooit iemand uit Bielefeld ontmoet en kenden bovendien geen mens die de stad ooit had bezocht. De grap is volledig uit de hand gelopen: aan de stedelijke complottheorie zijn websites, boeken en een heuse bioscoopfilm gewijd. Zelfs bondskanselier Merkel verwees er eens naar toen ze tijdens een prijsuitreiking Bielefeld noemde en eraan toevoegde ‘als het überhaupt bestaat’.

Ik kan het u verzekeren: Bielefeld bestaat en is de moeite waard. De plaats telt bijna 330.000 inwoners en ligt 65 kilometer ten oosten van Münster, aan de rand van het Teutoburger Wald. Het stadsbeeld is niet spectaculair, maar shoppers en cultuurfanaten komen er volop aan hun trekken. De voormalige textielmetropool is trots op haar fraaie kunsthal, grote universiteit en bak- en puddinggigant Dr. Oetker. In de Dr. Oetker Welt (een beleefcentrum inclusief puddingautomaat) kom je van alles over het bedrijf te weten. Ook stofzuigers van Miele en Seidensticker-overhemden zijn kwaliteitsproducten uit Bielefeld. Daarnaast is het een groene en sportieve stad. Waar je je ook bevindt, binnen vijf minuten ben je in een park of bos. Bielefeld is een eldorado voor hardlopers. Elk jaar eindigt de Hermannslauf, een hardloopwedstrijd op de laatste zondag van april, op de Sparrenburg. Vanaf deze middeleeuwse vesting heb je een mooi uitzicht over stad en ommeland.

Je zou kunnen zeggen dat Bielefeld last heeft van het Herman Finkers-effect. De stad is hetzelfde overkomen als Almelo, waar een grap van de Twentse cabaretier (‘Eén stoplicht springt op rood, een ander weer op groen, in Almelo is altijd wat te doen’) een eigen leven is gaan leiden. Lang verzette de gemeente zich ertegen, maar nu presenteert ze zich slim als ‘Almelo, altijd wat te doen!’. Inmiddels heeft ook de gemeente Bielefeld eieren voor haar geld gekozen. Ambtenaren zijn nog steeds een hoop tijd kwijt aan het afhandelen van mails waarin het bestaan van de stad ter discussie wordt gesteld. Maar toen de plaats in 2014 het achthonderdjarig jubileum vierde, was de slogan ‘Bielefeld, das gibt‘s doch gar nicht!’. Dat betekent niet alleen ‘Bielefeld, dat bestaat toch niet!’, maar ook ‘Bielefeld, dat kan toch niet waar zijn!’. De stad leert gelukkig spelen met haar imago. Goed om te weten: vanaf eind 2017 gaat treinvervoerder Eurobahn een uurdienst verzorgen tussen Hengelo en Bielefeld. Voor ons Tukkers wordt het dan nog makkelijker om te checken of de stad ook echt bestaat.

Deze column is eerder gepubliceerd in de Twentsche Courant Tubantia van 2 maart 2016

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns