Het geheim van Disney

Pechvogel Donald Duck is niets veranderd, Kwik, Kwek en Kwak blijven ondeugend en Dagobert Duck is nog altijd zuinig op zijn geluksdubbeltje. Dat viel me meteen op toen ik deze week voor het eerst na ruim dertig jaar de nieuwe Donald Duck las. Ik had het vrolijke weekblad sneller uit dan in mijn jeugdjaren, maar het plezier was er niet minder om. De verhalen zijn nog even spannend, grappig en optimistisch. Tegenwoordig wordt er in de strips regelmatig mobiel gebeld en ‘gekwetterd’ (het Duckstad-woord voor twitteren), maar voor de rest kon ik weinig verschillen ontdekken met de Donald Duck van vroeger. Gelukkig blijven sommige dingen bij het oude.

De geestelijk vader van Donald Duck en veel andere creaties uit de Disneyfamilie is Walt Disney (1901- 1966). Vandaag is het precies een halve eeuw geleden dat de beroemde Amerikaan overleed. Het is moeilijk voor te stellen hoe de entertainmentindustrie er zonder Walt Disney had uitgezien. De meesten van ons zijn met z’n strips en tekenfilms opgegroeid, terwijl de amusementsparken die zijn naam dragen druk worden bezocht. Wat was het geheim van Disney? Naast hard werken speelde vooral zijn systematische aanpak een rol. Elk project dat de zakenman startte, analyseerde hij vanuit het perspectief van de dromer, realist en criticus. Het begon met een droom, waarbij geen idee hem te gek was. Daarna werd bekeken in hoeverre de visie realiseerbaar was binnen de beperkingen van tijd en geld. En ten slotte verplaatste Disney zich in de positie van het grote publiek: is het eindresultaat aantrekkelijk voor de consument? Zo nee, dan moest het plan worden aangepast. Het verhaal gaat dat Walt Disney in zijn kantoor drie verschillende bureaus had om zich goed in de rollen te kunnen inleven. Bij de bouw van Disneyland ging hij zelfs regelmatig op zijn hurken zitten om het themapark vanuit het perspectief van een kind te ervaren. Maar Disney vroeg ook zijn familie en personeel om commentaar. Zo heeft hij het aan zijn vrouw Lillian te danken dat Mickey Mouse niet Mortimer Mouse heet – zij voorvoelde dat ‘Mickey’ beter zou aanslaan.

De cyclus van creativiteit, realiteitszin en empathie staat bekend als de Walt Disney-strategie. Het is een effectieve methode die overal toepasbaar is. Volgens Disney zelf was het simpel: ‘Al onze dromen kunnen uitkomen als we de moed hebben om ze na te jagen’. In de Donald Duck van deze week wordt de vijftigste sterfdag van Walt Disney niet expliciet herdacht. Maar tussen de regels door krijgt hij wel een compliment. In een van de stripverhalen vraagt Katrien Donald namelijk om mee te gaan winkelen. Donalds reactie: ‘Ik heb helemaal geen nieuwe kleren nodig! Dit matrozenpak is tijdloos!’. Het is een mooie verwijzing naar zijn bedenker Walt Disney die erin geslaagd is amusement te creëren die de tand des tijds heeft doorstaan. Na al die jaren blijven de vrolijke Disneyfiguren het kind in ons aanspreken. Daar was het Walt Disney uiteindelijk ook om te doen. Want volwassenen, zo verkondigde hij graag, zijn niets anders dan opgegroeide kinderen.

Deze column is eerder gepubliceerd in de Twentsche Courant Tubantia van 15 december 2016

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns