Moord in Markelo

Wees gerust, er is niets ergs gebeurd in het rustieke Twentse dorp met zijn prachtige omgeving. Maar ‘Moord in Markelo’ zou zo de titel kunnen zijn van een thriller waarin dit deel van Twente het decor is van een misdrijf dat op de laatste pagina wordt opgelost. Ik weet zeker dat zo’n regionale misdaadroman goed zou verkopen. De meeste mensen vinden het nu eenmaal leuk om een spannend verhaal te lezen dat zich voor hun huisdeur afspeelt. Dat zien we ook in Duitsland, waar Regiokrimis mateloos populair zijn. Elke stad en streek heeft wel z’n eigen variant. Er zijn Berlin-Krimis, Frankfurt-Krimis, Köln-Krimis, Eifel-Krimis, Spreewald-Krimis en Bodensee-Krimis. Sommige Duitse regiothrillers zijn zelfs nationale bestsellers geworden, zoals de Ostfriesland-Krimis van schrijver Klaus-Peter Wolf. En als er in Münster in het echt zoveel moorden zouden worden gepleegd als in de Münster-Krimis, dan zou het ongetwijfeld de onveiligste stad van Duitsland zijn.

Ook in Twente zijn er diverse regionale misdaadauteurs actief. De bekendste is Claus Brockhaus van wiens hand regelmatig een nieuwe Twentse thriller verschijnt. Het aardige is dat je tijdens het lezen van zijn boeken niet alleen op het puntje van je stoel gaat zitten, maar tevens inzicht krijgt in een thema dat speelt in onze streek, zoals innovatie, duurzaamheid en sport. Zo komt de lezer in ‘Het talent uit Twente’ (2011) meer te weten over het NanoLab en de campus van de Universiteit Twente, terwijl Brockhaus in ‘De zaak groen’ (2014) een inkijkje geeft in de wereld van de afvalverwerking en milieucriminaliteit. Een misdaadroman leent zich goed voor kennisoverdracht. Of zoals oud-politicus Jan Terlouw – met zijn dochter Sanne schreef hij de Twentse thriller ‘Hellehonden’ (2011) – het zegt: ‘Een verhaal is het mooiste vervoermiddel voor een gedachte… Een verhaal houdt de aandacht vast, vooral als het spannend is’. Dat er in de Twentse misdaadromans plekken, organisaties en personen voorkomen die veel lezers uit de regio kennen, maakt het natuurlijk extra leuk.

In de Achterhoek wordt de regiothriller zelfs gebruikt om ondernemers te informeren over nieuwe managementtechnieken. Eerder dit jaar verscheen ‘Dood in ICER’ van Lodewijk van der Borg, in het dagelijks leven directeur van bakmachineproducent Kaak in Terborg. Het verhaal gaat over de mysterieuze dood van de directeur van het Achterhoeks Centrum voor Technologie. Heeft zijn overlijden misschien te maken met een speciale manier van bedrijfsvoering in de regio? Op zoek naar het antwoord neemt Van der Borg de lezer op tour door de hele Achterhoek. Op bol.com schrijft een lezer daarover: ‘Best een spannend boek om te lezen, alleen de niet verholen ‘Achterhoek promotie’ ging bij mij op den duur vervelen’. Eigenlijk ben ik het wel eens met deze recensent, hoezeer de Achterhoek en Twente het ook verdienen om gepromoot te worden. Want bij alle misdaadromans geldt dat het plot belangrijker is dan de plek. Mocht ‘Moord in Markelo’ ooit het licht zien, dan hoop ik vooral op een spannend verhaal, of de ontknoping nu plaatsvindt in onze regio of daarbuiten.

Deze column is eerder gepubliceerd in de Twentsche Courant Tubantia van 15 september 2016

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns