Studenten kleuren de stad

Wat betekent een universiteit voor de stad? Al in 1611 hield de Duitse geleerde Sagittarius zich met deze vraag bezig. Zijn analyse: een universiteit zorgt voor meer vroomheid onder de plaatselijke bevolking, een goede gezondheidszorg en een beter functionerende huwelijksmarkt. Ruim vierhonderd jaar later is een universiteit nog steeds van groot belang voor de omliggende stad. Dat geldt niet alleen voor oude academies zoals die van Bologna, Heidelberg en Groningen. Ook de lokale impact van jonge universiteiten (bijvoorbeeld de UT, TU Dortmund en Malmö University) kan nauwelijks worden overschat. En daarbij maakt het niet eens zo veel uit of de universiteit in het stadscentrum is gevestigd of op een nabijgelegen campus.

Om te beginnen draagt een universiteit bij aan de stedelijke economie. Als grote organisatie is ze een banenmotor, niet alleen direct (het personeel uit de stad dat er werkt, zoals wetenschappers en secretaresses), maar ook indirect (denk aan de inkoop van eten voor de mensa of inhuur van monteurs als er iets in de gebouwen stuk is). En dan hebben we het nog niet eens over de rol van de universiteit als kennisleverancier en broedplaats voor ondernemingen. Verder moeten we de aantrekkingskracht van een universiteitsstad op jonge en slimme mensen niet vergeten. Elk jaar komen er nieuwe studenten bij, van heinde en verre. Natuurlijk vertrekt de meerderheid van hen weer, maar in de tussentijd geven ze kleur aan de stad. En ze laten een hoop geld achter bij de lokale horeca, vooral als ze de bloemetjes buitenzetten. Hoe zou de Oude Markt in Enschede eruit zien zonder studenten? Het imago-aspect is misschien nog wel het allerbelangrijkst. Een stad met een universiteit telt mee in een wereld waarin steden elkaar steeds feller beconcurreren om bewoners, bedrijven en bollebozen. De locals zijn dan ook vaak trots op ‘hun’ universiteit. Weliswaar weet menigeen niet precies wat er gebeurt in al die collegezalen, laboratoria en studentensociëteiten, het imago van de universiteit is over het algemeen ‘onbekend, maar niet onbemind’.

De rol die Sagittarius toekende aan de universiteit als stimulans voor een beter functionerende huwelijksmarkt geldt overigens nog steeds. Kijk maar eens naar de vele stelletjes die er op de UT-campus in de loop der jaren zijn ontstaan. Een deel daarvan is met elkaar in het huwelijksbootje gestapt. De UT-paren zijn over de hele wereld uitgewaaierd, maar Enschede roept bij hen nog altijd weemoed op – het is de plek waar ze elkaar voor het eerst hebben gekust.

Fragment uit het boek ‘Campus in context’ (2016) van Peter Timmerman en Gert-Jan Hospers, uitgegeven door Stichting Stad en Regio

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns