Vermaak voor voetgangers

Laatst stond ik bij een zebrapad in het centrum van Deventer voor het rode licht te wachten. Pas toen het groen werd, viel me het ongewone silhouet in het voetgangerslicht op: in plaats van het bekende steriele mannetje zag ik een kordaat vrouwtje met een paardenstaart. Wat speurwerk op internet leerde dat de struise tante luistert naar de naam Sofie en dat ze in 2000 voor het eerst op een Amersfoorts verkeerslicht is gesignaleerd. Intussen vinden we Sofie ook in het straatbeeld van Utrecht, Haarlem en Hilversum. In Deventer is ze sinds 2007 te bewonderen, maar ik had haar eerlijk gezegd nog nooit opgemerkt.

Sofie is niet de enige speelse variant op het stijve stoplichtenpoppetje dat iedereen kent. Zo is Berlijn trots op het ‘Ampelmännchen’: een mannetje met een hoed dat zijn armen strekt bij rood en bij groen doet alsof hij haastige spoed heeft. Hij ziet er sympathiek uit en geeft dankzij zijn gedrongen gestalte ook nog eens meer licht. Het ventje in het verkeerslicht is vrijwel het enige wat West-Duitsland van Oost-Duitsland heeft overgenomen. Dat ging overigens niet zonder slag of stoot; in 1996 moest er een heuse actiegroep aan te pas komen. De actie ‘Rettet das Ampelmännchen’ was een succes, want het symbool van DDR-design prijkt nu op tal van Berlijnse stoplichten en souvenirs. In navolging van de Duitse hoofdstad heeft Utrecht al een Nijntje-versie, terwijl in Oss ossenkopfiguurtjes aangeven wanneer het tijd is om over te steken. In Wenen en Salzburg staan er op enkele stoplichten plaatjes van homostellen die hand in hand lopen. Inmiddels hebben verschillende Europese steden deze boodschap (‘groen licht voor homo’s’) gekopieerd. En in Lissabon is er zelfs een dansend verkeerslicht: voetgangers zien tijdens het wachten een bewegend silhouet van iemand die in een cabine even verderop dansmoves maakt.

Een terechte vraag is wat je aan dit vermaak bij zebrapaden hebt. Goed, het is leuk bedacht, laat sommige passanten even glimlachen en je kunt er als stad een statement mee maken. Maar schieten voetgangers er echt wat mee op? Zelf zie ik meer in een maatregel die het bestuur van de stadstaat Singapore heeft genomen. Daar krijgen hoogbejaarden en andere mensen die slecht ter been zijn een speciaal pasje. Als ze de kaart voor de paal van het voetgangerslicht houden, blijft het een paar seconden langer op groen staan en hebben ze meer tijd om over te steken. De pashouders zijn er blij mee, want nu kunnen ze zonder zorgen het stadscentrum weer in. Ook in het vergrijzende Nederland lijkt me zo’n scanner bij drukke oversteekplaatsen een goed idee. In combinatie met een ratelapparaat en duidelijk zichtbare poppetjes zijn de verkeerslichten dan helemaal senior-proof. En er is natuurlijk maar één stad die in aanmerking komt voor de primeur hiervan. Dat is Almelo, waar het dan wel wat langer zal duren voordat het groene stoplicht weer op rood springt.

Deze column is eerder gepubliceerd in de Twentsche Courant Tubantia van 27 april 2016

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns