Weer of geen weer

Op de boekenkast in mijn slaapkamer staat een weerhuisje. Al een paar dagen voorspelt het mooi weer: het vrouwtje staat buiten, het mannetje met z’n paraplu blijft binnen. Misschien komt dat wel omdat het feest is: wereldwijd viert men vandaag de jaarlijkse Dag van de Meteorologie. Op 23 maart 1950 is namelijk de WMO opgericht, de Wereld Meteorologische Organisatie, waarvan intussen 191 landen lid zijn. Vanuit Genève coördineert de instantie vrijwel alle mondiale aangelegenheden op meteorologisch gebied, zoals het contact tussen de nationale weerstations en de uitwisseling van miljoenen gegevens over wind, lucht, temperatuur, regen en zonneschijn. Ook bevordert de WMO het wetenschappelijk onderzoek naar weer en klimaat. Het is een belangrijke club; zonder de WMO zou het weerbericht zoals we dat kennen niet tot stand kunnen komen.

Meteorologie is zo oud als de mensheid zelf. Logisch, want het weer speelt in ons dagelijks leven een cruciale rol. Of het nu gaat om economie, verkeer, vrije tijd of hoe we ons voelen, het weer maakt het verschil. Bij onze plannenmakerij willen we graag weten waar we rekening mee moeten houden. Eeuwenlang was weerkunde nattevingerwerk en niet veel meer dan volksgeloof: ‘maart roert zijn staart, april doet wat hij wil en mei doet er ook nog wat bij’ – dat soort werk. Maar vooral na de Tweede Wereldoorlog heeft de meteorologie als vakgebied een grote vlucht gemaakt. Door betere modellen en snellere computers is de exactheid van de weersvoorspellingen enorm toegenomen. Zo kan het KNMI tegenwoordig twee dagen nauwkeurig vooruitkijken, terwijl dat in de jaren negentig nog maar één dag was. Desondanks blijft het voorspellen van het weer op dat ene tijdstip en op die ene plek een hachelijke zaak. De grilligheid van de atmosfeer en allerlei andere factoren leiden ertoe dat het weer niet altijd wordt zoals verwacht. Meteorologen kunnen veel, maar tegen chaos en toeval is niemand opgewassen. Of zoals de Amerikaanse schrijfster Alice Hoffman het omschreef: ‘Welbeschouwd zijn het weer en de liefde de twee elementen waarop een mens nooit kan rekenen’.

Weer of geen weer, de weersverwachting die we dagelijks tot ons nemen komt redelijk vaak uit. Vreemd genoeg onthouden we vooral die momenten dat het weer zich eens níet aan de voorspelling hield. Dat is jammer en doet geen recht aan het monnikenwerk dat de WMO, weerstations en meteorologen dag in dag uit verzetten. Van nature werken ze over de landsgrenzen heen, simpelweg omdat het weer wereldomvattend is. Daar kan de internationale politiek, waarin het mondiale belang het vaak aflegt tegen het landsbelang, nog een voorbeeld aan nemen. Ik vind het een reden te meer om de weerkundige wereld op deze Dag van de Meteorologie in het zonnetje te zetten. Kan ik vandaag mijn paraplu thuislaten? Gelukkig ben ik niet alleen op het weerhuisje in mijn slaapkamer aangewezen. Daarom blader ik, net zoals u waarschijnlijk, meteen door naar het weerbericht.

Deze column is eerder gepubliceerd in de Twentsche Courant Tubantia van 23 maart 2016

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns