Wijs met water

De beelden staan me nog helder voor de geest. Het moet begin jaren tachtig zijn geweest, tijdens mijn lagereschooltijd in Lonneker. Met de klas gingen we een keer op excursie naar wat toen Waterschap Regge en Dinkel heette. We kregen er ‘waterles’: uitleg over de taken van het waterschap en het vele werk dat er verzet wordt om de Twentse bevolking schoon water en droge voeten te garanderen. We bezochten een laboratorium, waterbassins en volgens mij ook een zuiveringsinstallatie. De rondleiding bij het waterschap maakte diepe indruk op me. Misschien speelde ook mee dat we na afloop stickers meekregen, waar ik als stickerspaarder erg blij mee was. Laatst kwam ik ze bij het opruimen tegen. Uit nostalgie heb ik een sticker met de leus ‘Wees wijs met water’ – ik heb de oproep altijd onthouden – op mijn koelkast geplakt.

Nog altijd biedt het waterschap, dat intussen Waterschap Vechtstromen heet, excursies aan. Niet alleen schoolklassen, maar ook andere groepen kunnen er terecht. Hoe nuttig kennis over water is, realiseerde ik me afgelopen vrijdag op een bijeenkomst van het Twents Waternet. In het netwerk werken veertien Twentse gemeenten en Waterschap Vechtstromen samen aan wateropgaven in de regio. Uit de presentaties en workshops bleek duidelijk dat water zich niet aan gemeentegrenzen houdt. Vanwege de klimaatverandering wordt een slimme Twentse waterhuishouding bovendien steeds belangrijker. Kunnen we anticiperen op wateroverlast bij hevige regenval? Wat te doen als in een droge zomer een watertekort dreigt in het landelijk gebied? En hoe kunnen inwoners verleid worden bewuster met water om te gaan? Vreemd genoeg is er sprake van een ‘waterparadox’: we weten allemaal dat water van levensbelang is, maar we beseffen ons dat pas als het foute boel is, zoals bij het overlopen van straten en kelders. Gelukkig zijn er in Twente genoeg goede voorbeelden om van te leren. Zo heeft de gemeente Losser wateroverlast in De Lutte aangegrepen om een nieuw centrumplan te maken, terwijl het groene dak van het Miro Center-winkelgebied in Enschede een toonbeeld is van klimaatvriendelijk bouwen. En Almelo laat zien dat water niet alleen kopzorgen oplevert: het water wordt juist teruggebracht in de binnenstad.

De locatie van de meeting van het Twents Waternet was trouwens toepasselijk: Wasserij Springendal in Oud Ootmarsum, midden in het rustieke Twentse bekenlandschap. De textielreiniger gebruikt het bronwater van de Springendalse beek al sinds 1886. Aan het einde van de bijeenkomst leidde directeur Dijkkamp geïnteresseerde deelnemers rond over het wasserijterrein. Ik voelde dezelfde fascinatie als tijdens de excursie op de lagere school. Wasserij Springendal onderneemt in de natuur en is van oudsher wijs met water. Het meest indrukwekkend vond ik de natuurlijke waterzuivering van het bedrijf, een waterschapje in het klein. Na afloop kreeg ik geen stickers mee, maar het boek ’130 jaar wassen aan de Springendalse beek’. Net zoals met schoon water ben ik er erg blij mee. Of om het op z’n Twents te zeggen: ‘ik bin dr onmeundig wies met’.

Deze column is eerder gepubliceerd in de Twentsche Courant Tubantia van 27 april 2017

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Ik wil meer informatie

Bel mij terug

Bekijk alle columns